Toen we enige jaren geleden dit huis betrokken hebben we direkt een paar zaken goed aangepakt, omdat er voldoende ruimte was kreeg ik een studeer/werkkamer die ingericht werd met boekenkasten, twee grote werktafels, archiefkasten, voldoende computer apparatuur etc. Feit is dat ik regelmatig thuis mag/moet werken, en dan moet voor mij de boel voor elkaar zijn anders werk ik liever op de zaak.
Als ik alleen zit te werken mag ik graag op de achtergrond muziek aan hebben. M'n muzieksmaak is dan in de regel instrumentaal, dus klassiek of jazz gaat prima omdat het niet teveel afleidt en toch prettig is om zo nu en dan even voor achterover te zitten.
Hiernaast
zie je hoe de set er de afgelopen tijd heeft uitgezien… daar ging dus
een paar weken geleden het mes in, en we zullen wel zien hoever we gaan komen.
De eisen die ik daarom aan een hifi set op een studeerkamer stel zijn volledig anders dan voor een woonkamer. Volume is niet belangrijk, DVD en multi-channel is nonsens. Wel wil je graag bij lagere volumes goed kunnen luisteren, en aangezien de meeste van onze LP’s ook in een kast op deze kamer staan wil ik graag LP’s kunnen draaien hoewel deze meestal pas na werktijd worden gedraaid (Als je telefoon krijgt kun je de CD speler snel op pauze zetten met de afstandbediening, maar een platenspeler is te bewerkelijk).
Mede door deze eisen heb ik besloten om op basis van buizen deze set verder te ontwikkelen.
Ja hoor,. Het is erger dan griep, je komt er ook nauwelijk van af. Een zeer besmettelijk virus verspreidt zich als een lopend vuurtje onder audiofielen: BUIZEN… en ik ben ook besmet.
Bij verscheidene gelegenheden, op audiobeurzen zoals de VAD etc. vond ik het open en luchtige karakter van buizenversterkers weer prachtig. Waar ik niet zo naar op zoek was is het “buizengeluid” waar altijd zo van wordt opgegeven. Wat mij betreft mag muziek best neutraal en strak worden weergegeven.
Annemarie en ik hadden bovendien besloten dat de installatie zoals deze beneden in de woonkamer staat daar voorlopig blijft staan, de Marantz in combinatie met de Dolce Vita’s geeft ook een mooi en niet te hard geluidsbeeld.
Op de studeerkamer was het wel zinvol (en leuk natuurlijk) om de hifi geleidelijk op te waarderen. Er staat een opgeknapte Thorens platenspeler, en mij lijkt het prachtig om met een buizenversterker te gaan werken. Wel een lange termijn plan, want dat betekent dat er stapsgewijs nogal wat veranderd zal gaan worden aan de set:
Dit is dus het stappenplan, hoewel niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. lees mee hoever we zijn (en gaan komen)…
Deze stap is met sukses genomen. Een zelfbouw buizenversterker van Amplimo, de UL40-S2 staat op het moment dat ik dit schrijf alweer een week te spelen. Lees op de DIY pagina’s over het zelfbouw project van de UL40.
Hierbij
een plaatje van de UL40-S2 zonder hoed. Omdat er bij mij twee kleine apen door
het huis zwerven heb ik de kap zo goed als altijd op de versterker zitten. Buizenversterkers
zijn domweg te heet en het interne te gevaarlijk voor kinderhanden.
Hier ben ik even een beetje doorgeschoten. Ik ben zoals gezegd begonnen met het bouwen van de Scratch. De Scratch is momenteel in gebruik voor de Thorens en dat werkt prima. Scratch heeft lekker veel gain en klinkt prachtig open en helder. Lees het bouwverslag van de Scratch maar voor meer achtergrondinformatie.
Daarna kreeg ik de smaak een beetje te pakken en heb ik de Hounddog
gebouwd. Omdat ik die hond een beetje in conditie wilde houden heb ik voor weinig
een B&O draaitafel op de kop getikt. Het netto resultaat is wel dat ik me
af begon te vragen waarom ik die Philips digitale versterker nog zou moeten
hebben....
Ik begon m'n zoektocht naar een cd-speler omdat de huidige Philips slechts een loopwerk was en daarom afhankeljk was van de DAC in de digitale versterker. In eerste instantie ga je dus op zoek naar een goede DAC. Tijdens een bezoek aan TriodeDick werd ik even met m'n neus op de feiten gedrukt. Dick had namelijk een Sony SCD940 Super Audio cdspeler staan en liet me een aantal opnames op SACD horen. HHHmmm, dat was inderdaad Super Audio en dus vroeg ik me ogenblikkelijk af of zo'n aparte DAC nou wel echt nodig was..
De Sony werd op dat moment gedumpt (vermoedelijk omdat Sony
snel volledig over wilde schakelen op meerkanaals spelers), dus het was snel
beslissen...
Om een lang verhaal wat korter te maken: Sinds een paar weken staat dus ook
op mijn werkkamer zo'n speler. Ik heb nog niet echt veel schijfjes, maar gewone
CD's speelt hij gelukkig ook goed af.
Ik realiseer me dat het tijd begint te worden om nog maar eens een foto te maken
van de set op de werkkamer, want die zwarte Philips doosjes hebben dus uiteindelijk
het veld moeten ruimen en er staat heel wat anders momenteel.
Omdat het motto van de set op de werkkamer is dat ik zoveel mogelijk zelf wil maken ben ik me langzamerhand aan het orienteren op zelfbouwspeakers van Speaker& Co en Remo. Maar op dit moment kan/wil ik er nog niets van zeggen omdat ik uiteindelijk zal gaan voor de beste klank bij een bepaald budget en als dit in het voordeel van commercieel verkrijgbare modellen uitvalt ga ik niet zitten zagen en schuren. Heb ik wel iets beter te doen (huis schuren en schilderen helaas :-) )
Ik ben er nog niet helemaal uit, maar er staan al een poosje een stel Tannoy R3 boven te spelen en die zijn mooi slank, behoorlijk gevoelig en ze geven redelijk goed het laag weer. Ik vind het eigenlijk prachtig klinken voor een studeerkamer en het zou maar zo kunnen dat de Tannoys in de familie worden opgenomen.
Als ik deze pagina begin 2003 nog eens naloop staan de Tannoys er nog steeds. Ze mogen blijven.
| M'n Hifi set deel 2 >> |
© Maarten&Annemarie, November 2001, March 2002, January 2003